Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı




Indir 365.97 Kb.
TitleMilli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı
Page11/11
Date conversion06.12.2012
Size365.97 Kb.
TypeBelgeleme
Sourcehttp://www.edirnehhtram.k12.tr/FileUpload/op118988/File/psikoegitim_el_kitabi.doc
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

Okul öncesi çocuklarla neler yapılabilir?

  • Çocuğu rahatlatmaya ve güven vermeye çalışın, sık sık sevip okşayın.

  • Uyumadan önce yanına gidin, başını okşayın, varsa ılık bir süt verin veya ninni söyleyin.

  • Bir süre için sizinle birlikte yatmasına izin verin.

  • Oyun hamuruyla oynama, çizme ve boyama yoluyla duygularını ifade etmelerine fırsat tanıyın.


Okul çağındaki çocuklarda TSS tepkileri (7 – 12 yaş arası)

  • Okul öncesi dönemdeki davranışlara gerileme: Bu durum, akranları tarafından reddedilmeye yol açabilir ve yeni gelişmeye başlayan yeterlik ve özerklik duygularının ortaya çıkmasını engelleyebilir.

  • Okula gitmek istememe ve okul başarısının azalması.

  • Tekrarlanan oyunlar, saldırganlık, gevezelik.

  • Erkek çocuklarda özellikle silahlara, savaş oyunlarına vb. ilgi gösterme.

  • Kabuslar, uyku sorunları, ayrı kalma korkusu ve doğal olaylardan (yağmur ve rüzgar gibi) korkma.

  • Dikkat ve konuşma sorunları, isyankar davranışlar, vücutta ağrılar.


Okul çağındaki çocuklarla neler yapılabilir?

  • Duygularını ifade etmelerine yardım edin, sabırlı, ilgili ve esnek davranın.

  • Onları oyun oynamaya teşvik edin, merak ettikleri şeyleri açıklayın.

  • Dikkatleri kolayca dağılabileceğinden, okulda ve evde fazla ders çalışmalarını beklemeyin.

  • Basit ve yapılandırılmış görevler verin, ufak sorumluluklar almalarına fırsat tanıyın.

  • İlerde olabilecek başka travmatik olaylardan kendilerini nasıl koruyabileceklerini anlatın.


Ergenlerde TSS tepkileri (13-18 yaş arası)

  • Dünya ve kendi gelecekleri hakkında olumsuz tutumlar.

  • Kendi korkuları ve travmaya verdikleri tepkilerle ilgili endişe: Özellikle kendilerini suçlu ve çaresiz hissetme gibi tepkilerin anormal olup olmadığını merak etme.

  • Risk alma veya duygularını davranışlarla dışa vurma eğilimi (örneğin okuldan kaçma, rasgele cinsel birliktelik, madde kullanımı).

  • İştah ve uyku sorunları, günlük etkinliklere karşı ilgi kaybı, okul sorunları.

  • Travmatik olaydan sonra almak zorunda kaldıkları sorumluluklar nedeniyle yetişkinliğe erken girme.

  • Ana-babalarla çatışma ve tartışmaların artması.


Ergenlerle neler yapılabilir?

  • Aile ve arkadaşlarıyla duygularını paylaşmalarına ve ifade etmelerine yardım edin.

  • Kabul, hoşgörü ve destek gösterin.

  • Gündelik faaliyetlere katılmalarını ve spor yapmalarını teşvik edin.

  • Okul başarılarıyla ilgili beklentilerinizi azaltın.

  • Yeniden yapılandırma çalışmalarına katılmaları ve başkalarına yardım etmeleri için onları teşvik edin.



EK 5


TRAVMATİK OLAYLARA DAYANIKLI BİREYLERİN ÖZELLİKLERİ

  • Kendine ve travmatik olaylarla başa çıkma gücüne güven.

  • Bağımsız düşünebilme ve davranabilme.

  • Başkalarıyla almaya ve vermeye dayalı olumlu kişiler arası ilişkiler kurabilme.

  • Bireysel disiplin ve sorumluluk duygusuna sahip olma.

  • Açık fikirlilik ve esneklik.

  • Kendisinin ve başkalarının duygu ve düşüncelerini tanıma ve anlayabilme.

  • Bu duyguları başkalarına iletebilme.

  • Stres verici olaylara karşı dayanıklılık.

  • Yaşama anlam verecek bir yaşam amacı ve felsefesine sahip olma.


Yetişkinler için de geçerli olan ve bireyleri deprem gibi travmatik olayların etkilerine karşı daha dayanıklı kılan bu özellikler gerçekten çocukların daha dayanıklı olmalarına yol açıyorsa, o zaman yetişkinler olarak bizlere düşen, çocukların bu yönlerini geliştirmek olacaktır ki ilerde olabilecek başka travmatik olaylara karşı dayanıklı ve ruh sağlığı yerinde bireyler yetiştirebilelim.


Travmatik Olaylara Karşı Dayanıklı Çocuklar Yetiştirmek İçin Neler Yapılabilir?

1. Çocuğa ait olma, sevilme ve güven duygusunu aşılayın. Yetişkinlerin yapabileceklerinin en başında, küçük yaştan başlayarak çocukta ait olma duygusunu geliştirmek ve ona kendisini koşulsuz seven, onun ihtiyaçlarını karşılamaya hazır, her zaman güvenebileceği bir ailesi ve çevresi olduğu duygusunu aşılamak gelmektedir.


2. Kendine güven ve öz kontrol duygusunu geliştirin:

  • Çocuğun kendine güven duygusunun gelişebilmesi yetişkinlerin ona gösterdikleri güvene bağlıdır. Çocuğun kendi işini yapabilme çabalarını küçük yaştan itibaren destekleyin ve ödüllendirin.

  • Kendi kararlarını verebilmesi için ona fırsat tanıyın. Onun yerine karar vermeyin.

  • Gerek ailede gerekse sınıf içinde verilen kararlara onları da dahil edin ve fikirlerini sorun. Bu onların kendilerini önemli hissetmelerini sağlayacaktır.

  • Onları başka çocuklarla kıyaslamayın. Unutmayın, her çocuk kendine özgü özellikleri olan bir bireydir.


3. Tutarlı disiplin uygulayın: Kendine güvenli çocuk yetiştirmede belli ölçüde disiplin ve çocuğun yaşına uygun, gerçekçi ve kabul edilebilir sınırlar koymanın gerekliliği bugün artık tartışmasız kabul edilmektedir.

  • Disiplin uygularken yetişkinler kendi aralarında tutarlı davranmalıdır.

  • Bu tutarlılık hem ailede ana-baba arasında, hem de okul-aile arasında bulunmalıdır.


4. Problem çözme ve sosyal becerilerini geliştirin: Örneğin, iki kardeş veya sınıftaki iki öğrenci kavga ediyorlarsa, önce birbirlerinin duygularını dinleyip anlamaları için onları teşvik edin. Daha sonra aralarındaki problemi çözmek için neler yapabileceklerini düşünmelerini söyleyin ve problemi çözmek için buldukları olumlu yolları destekleyin.


Uyarı

Travmatik bir olaya karşı dayanıklı olma konusunda bir takım kültürel farklılıklar olabilir ve yukarıda sayılan özelliklerin bazıları Türk kültürü açısından pek istendik davranışlar da olmayabilir. Örneğin, bağımsızlık bizim kültürümüzde pek de teşvik edilen bir özellik değildir. Bu durumda bağımsızlığı, içinde yaşanılan kültürün hatta alt kültürlerin özelliklerine ve ailelerin kendi değerlerine uygun biçimde yeniden tanımlamak gerekecektir. Bunun yanı sıra bağımsızlığın, kendi kararlarını verebilmek olduğunu, bunun aileden tamamen kopma anlamına gelmeyeceğini çocuklara öğretmek ve bağımsızlığı, içinde yaşadığımız kültür özelliklerine uygun bir biçimde yeniden tanımlamak çocukların kendi kültürlerine yabancılaşmaksızın daha özerk bireyler olarak yetişmelerine katkıda bulunacaktır.


EK 6


ÖĞRETMENLER İÇİN ÇAĞRI MEKTUBU


Yaşamımızda bir çok değişikliğe neden olabilecek trafik kazaları, ölüm, doğal afetler gibi ruh sağlığımızı etkileyecek olaylarla her an karşı karşıya gelebiliriz. Bu tip olayların kişiler ve aileler üzerindeki etkilerini ve bu etkilerle nasıl başa çıkılacağını tartışmak amacıyla okullarda uygulanacak bir psikososyal destek programının parçası olarak bir toplantı düzenlemekteyiz ve bu toplantıya katılmanızı diliyoruz. Bu toplantıya katılmanın, öğrencileriniz ve ana-babalarıyla iletişim kurma ve onları anlamada işinize yarayacağına inanıyoruz.


Toplantı zamanı:

Toplantı süresi:

Toplantı yeri:

Okul:


ANA-BABALAR İÇİN ÇAĞRI MEKTUBU


Yaşamımızda bir çok değişikliğe neden olabilecek trafik kazaları, ölüm, doğal afetler gibi ruh sağlığımızı etkileyecek olaylarla her an karşı karşıya gelebiliriz. Bu tip olayların kişiler ve aileler üzerindeki etkilerini ve bu etkilerle nasıl başa çıkılacağını tartışmak amacıyla okullarda uygulanacak bir psikososyal destek programının parçası olarak bir toplantı düzenlemekteyiz ve bu toplantıya katılmanızı diliyoruz. Bu toplantıya katılmanın aileniz ve çocuklarınızla iletişim kurma ve onları anlamanızda size yardımcı olacağına inanıyoruz.


Toplantı zamanı:

Toplantı süresi:

Toplantı yeri:

Okul:


EK 7


PROGRAM DEĞERLENDİRME FORMU


Okulun adı:

Öğretmenin adı:

Zaman ve yer:


Tartışılması planlanan konular:


Tartışılabilen konular:


Katılanların sayısı:


Lütfen toplantıyı değerlendirin:


Planlanan bütün konuları işleyebildiniz mi?

Eğer değilse, lütfen nedenini açıklayın:


Programın hangi bölümü başarılıydı?


Programın hangi bölümü iyi gitmedi? Neden?


Sizce bir sonraki programda işlenmesi gereken diğer konular nelerdir?


YARARLANILAN KAYNAKLAR

After a disaster: what can you do with your children. (1999, September 27).

http://www.disastertraining.org./after.htm.


Arpad Barath (November, 1999). Helping children through creative communication and art therapy: A practical guide for teachers and educators. Prepared for UNICEF/CCP, Prishtina, Kosovo.


Bessel, A. K., Mc Falane, A. C. and Weisaeth, L (Eds) (1996) Traumatic stress: the effects of overwhelming experience on mind, body and society. New York: Guilford Press.


Coping children's reactions to earthquakes. (1999, September 27).

http://www.johnmartin.com/eqcoping/.


Ebata, A. T. (1999, October 10). Helping young adolescents cope with stress.

http://www.nncc.org/SACC/sac42 adolesc.stree.html.


Federal Emergency Management Agency. (1999, August 28). Helping children cope with disaster. http://www.fema.gov/library/children.htm.


Federal Emergency Management Agency. (1999, August 28). Resources for parents & teachers: after a disaster: how to help chil victims. http://www.fema.gov/kids/tch aft.htm.


KEN Publications/Catalog. (1999, August 28). Families can help children cope with fear and anxiety. http://www.mentalhealth.org/publications/allpubs/Ca-002.htm.


KEN Publications/Catalog. (1999, October 7). Recovery from trauma: a public service perspective.

http://www.mentalhealth.org/newsroom/speeches/okctrmanew.htm.


Los Angeles Country Department of Mental Health. (1999, September 30). Coping suggestıons. http://www.trauma-pages.com/copesug.htm


Los Angeles Country Department of Mental Health. (1999, September 30). Helping chıldren cope. http://www.lafd.org/eqhbtext.htm


Los Angeles Country Department of Mental Health. (1999, September 27). Family coping strategies . http://www.trauma-pages.com/famcope.htm.


Los Angeles Country Department of Mental Health. (1999, September 27). After a disaster: steps you can take to cope ın stressfull situatıon. http://www.trauma-pages.com/dissteps.htm.


Macy, R. D. (November, 1999). Öğretmenler ve sosyal hizmet uzmanları için okullarda kullanılmak üzere kritik olaylarda stresle başa çıkma kılavuzu. UNICEF/ Türkiye için hazırlanmıştır.


National Mental Health Association.(1999, September 28). Children's mental health:what every child needs for good mental health.

http://www.nmha.org/infoctr/factsheets/72.cfm.

National Mental Health Association.(1999, September 28). Helping children and adolescents cope with violence and disasters.

http://www.nmha.org/publicat/violence.htm.


Powell, J. (1999, October 10). Children may experience long term effects of disaster.

http://www.nncc.org/Guidance/longterm.disaster.htm.


Raundalen, M., Snipstead, MB & Stuvland, R. (1999) Therapetic communication with children. Prepared for the UNICEF/Center for Crises Psychology.


Saylor, F.C. (1993). Children and disasters. New York: Plenum Press.


Stevenson, G.R. (1994). What will we do: preparing a school community to cope with crises. New York: Baywood Publishing Company, Inc.


Thompson, C.L. & Rudolph, L.B. (1996). Counselling children. 4th edition. California: Brooks/Cole Publishing Company.


Work Group on Disasters: American Academy of Pediatrics. (1999, September 28).

Psychosocial issues for children and families in disasters: a guide for the primary care physician. http://www.mentalhealth.org/publications/allpubs/SMA95-3022/SMA3022.htm


Yule, W. (editor) (1999). Post-traumatic stress disorder: concepts and therapy. New York: John Wiley & Sons Ltd.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

Similar:

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconMilli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim Uygulama El Kitabı

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı icon1-Ruhsal Travma Çalıştayı, 2-Psikodinamik Görüşme Teknikleri, 3-Yatan Hastalarda Yeni Bir Grup Terapi Tekniği; Kişilerarası İlişkilerde Rol Çözümleme, 4-Sorun Çözme Terapisi, 5- Psikoeğitim Grubu: Topluma Yeniden Katlım Programı, 6-Psikososyal Beceri Eğitim Programı

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconMİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI Okul KÜtÜphanelerİ YÖnetmelİĞİ

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconMİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI OKUL-AİLE BİRLİĞİ YÖNETMELİĞİ

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconEK-3/b MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI HİZMET BİNALARI (OKUL VE KURUMLAR)

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconMilli Eğitim Bakanlığı ve Algida Max, neden “Okulda Hareket Var!” projesi düzenliyor?

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconROCHE’TAN UNICEF’İN OKUL ÖNCESİ EĞİTİM KAMPANYASINA İKİ GÜÇLÜ DESTEK

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconPersonel Genel Müdürlüğü MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI TAŞRA TEŞKİLATI TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULAMA PROJESİ KILAVUZU

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconPersonel Genel Müdürlüğü MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI TAŞRA TEŞKİLATI TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULAMA PROJESİ KILAVUZU

Milli Eğitim Bakanlığı / UNICEF PSİKOSOSYAL OKUL PROJESİ TRAVMA SONRASI NORMAL TEPKİLER Psikoeğitim El Kitabı iconKıncal, R. Y. ve Uygun, S., “Demokrasi Eğitimi ve Okul Meclisleri Projesinin Değerlendirilmesi”, Millî Eğitim Dergisi, Yıl 35, sayı 171, 31-42, (2006). “DEMOKRASİ EĞİTİMİ VE OKUL MECLİSLERİ PROJESİ” UYGULAMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Sitenizde bu düğmeye yerleştirin:
Belgeleme


The database is protected by copyright ©okulsel.net 2012
mesaj göndermek
Belgeleme
Main page