Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*)




Indir 87.67 Kb.
TitleEvrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*)
Date conversion19.02.2013
Size87.67 Kb.
TypeBelgeleme
Sourcehttp://www.ihop.org.tr/dosya/ceviri/IHK-TaslakRapor-Turkiye.doc

A/HRC/WG.6/8/L.12





Birleşmiş Milletler Dağıtım: Genel

Genel Kurulu 14 Mayıs 2010

Özgün Metin: İngilizce


İnsan Hakları Konseyi

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu

Sekizinci Oturum


Cenevre, 3-14 Mayıs 2010


Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*)


Türkiye


II. Sonuçlar ve/veya Öneriler


100. Aşağıdaki öneriler, interaktif diyalog sürecinde ortaya çıkmış ve Türkiye tarafından gözden geçirilerek kabul görmüştür:


100.1. İşkenceyi Önleme Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokolü’nü (OPCAT) ve Roma Uluslar arası Ceza Mahkemesi Statüsü’nü onaylamanın dikkate alınması (Brezilya, Şili);

100.2. İşkenceyi Önleme Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokolü’nün onaylanması ve bunun hükümleri uyarınca, işkenceyi engelleyici bir mekanizma olarak işlev görecek bağımsız bir ulusal kurum oluşturulması (Uruguay);

100.3. İşkenceyi Önleme Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokolü’nün onaylanma sürecinin başarıyla tamamlanması (Belarus);

100.4. OPCAT’ın yakın gelecekte onaylanmasının dikkate alınması (Danimarka);

100.5. OP-CAT’in kısa zaman içinde onaylanması ve uygulanması (Çek Cumhuriyeti);

100.6. Roma Statüsü’ne taraf olmanın dikkate alınması (Uruguay);

100.7. İnsan hakları kültürüne dair bilincin yükselmesi için gösterilen çabaların sürdürülmesi ve ülkede insan haklarına saygı duyan bir kurumsal kültür oluşturulması (Bahreyn);

100.8. İnsan hakları alanındaki reformların ikinci aşamasının başarıyla sonuçlandırılması, özellikle yeni yasama zemininin uygulanması ve işler kılınması (Rusya Federasyonu);

100.9. Tüm insan haklarının geliştirilmesi ve korunmasına yönelik çabaların ve insan hakları mekanizmaları ile işbirliğinin sürdürülmesi ve ulusal insan hakları kurumunun oluşturulmasına yönelik çalışılması ve ulusal eylem planlarının, özellikle cinsiyet eşitliğine yönelik olanların, uygulanması (Filistin);

100.10. Sivil toplumun fikirlerinin şeffaf ve demokratik reform süreçlerine eklemlenmesi (Amerika Birleşik Devletleri);

100.11. Sivil toplum örgütleriyle işbirliğinin bu rapordan yararlanılarak sürdürülmesi (Avusturya);

100.12. Evrensel Periyodik İnceleme’deki (UPR) önerilerin takibi ve uygulanması ile ilgili olarak sivil toplumla yakın işbirliğinin sürdürülmesi (Norveç);

100.13. Daha fazla insan hakları kurumunun oluşturulmana yönelik stratejilerin oluşturulması için çabaların sürdürülmesi, ulusal insan hakları kurumunun oluşturulma sürecinin hızlandırılması (Suudi Arabistan);

100.14. Ulusal bir insan hakları ve ombudsmanlık kurumlarının oluşturulmasına yönelik hazırlık çalışmalarının hızlandırılması, ülkenin bu gibi kurumlara sahip kılınması (Cezayir);

100.15. Ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulması için yasal çerçeve hazırlanma sürecinin hızlandırılması (Endonezya);

100.16. BM Paris Prensipleri uyarınca ulusal bir insan hakları kurumu kurulmasına yönelik çabaların sürdürülmesi (Bulgaristan);

100.17. Hükümetin Paris Prensipleri’ne uygun şekilde bir ulusal insan hakları kurumu oluşturma niyetinin hayata geçirilmesi (Rusya Federasyonu);

100.18. Paris Prensipleri uyarınca ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulması için yasal çerçeveye son şeklini vermek üzere adımların hızlandırılması (Mısır);

100.19. Paris Prensipleri uyarınca ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulmasının dikkate alınması (Pakistan);

100.20. Ulusal insan hakları kurumunun Paris Prensipleri doğrultusunda oluşturulması ve kısa vadeli stratejileri ve hedefleri olan, kamu idaresinin tüm dairelerini içine alan ulusal bir insan hakları planının benimsenmesi (İspanya);

100.21. Ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulması sürecinin devam ettirilmesi (Senegal);

100.22. Paris Prensipleri uyarınca ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulmasına yüksek öncelik verilmesi ve Ombudsman kurumunun oluşturulması (Hollanda);

100.23. En kısa zamanda Paris Prensipleri uyarınca ulusal bir insan hakları kurumunun oluşturulmasına yönelik sürecin sonuçlandırılması (Ürdün);

100.24. Ulusal insan hakları kurumumun oluşturulmasına yönelik yasal çerçevenin hazırlanması sürecinin sonuçlandırılmasının hızlandırılması (Libya Arap Cemahiriyesi)

100.25. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Savunucuları Özel Raportörü’nü yakın gelecekte ülkeyi ziyarete davet etmenin dikkate alınması (Norveç);

100.26. İnsan haklarının daha fazla geliştirilmesi için Birleşmiş Milletler ve insan hakları mekanizmaları ile var olan işbirliğinin güçlendirilmesi (Libya Arap Cemahiriyesi)

100.27. Süregelen insan hakları reformlarının bir parçası olarak kapsamlı bir ayrımcılık karşıtı mevzuatın kabulüne yönelik çabaların sürdürülmesi (Brezilya);

100.28. Hükümet’in ayrımcılık karşıtı kapsamlı bir mevzuat oluşturmaya yönelik planının gerçekleştirilmesi (Belarus);

100.29. Ayrımcılık karşıtı yasaları ve uygulamalarını güçlendirerek Türkiye’deki hoşgörünün ve yasaların kapsamının daha geniş hale getirilmesi (Avustralya);

100.30. Kadın ve çocuk haklarını geliştirmeye yönelik çabaların sürdürülmesi, özellikle çocuk işçiliğiyle ve kadın ve çocuklara yönelik şiddetle mücadele edilmesi (Mısır);

100.31. Engelli Hakları Sözleşmesi (CRPD)’nin özellikle engellilerin kamusal mekânlara ve işgücü piyasasına erişimiyle ilgili konularda uygulanması için gerekli önlemlerin alınması ve bu yöndeki çabaların katlanması (Fas);

100.32. Engellilere yönelik ayrımcılığı önleme programının sonuçlandırılması için çabaların sürdürülmesi (Sudan);

100.33. Cinsel oryantasyona ve cinsel kimliğe dayalı ayrımcılığın ortadan kaldırılması (Norveç);

100.34. Kadınların ve kız çocuklarının insan hakları durumlarının ilerletilmesi (Ürdün);

100.35. Kadınların siyasi ve kamusal alandaki, karar-mercileri dâhil, katılımlarının artırılması için çalışılması (Cezayir);

100.36. Kadınların haklarının ve toplumun tüm alanlarındaki katılımlarının artırılmasına yönelik çalışmaların sürdürülmesi (Azerbaycan);

100.37. Kadınların tüm insan haklarından faydalanabilmesi için tam eşitliğin gerçekleştirilmesine yönelik çabaların güçlendirilmesi, Türkiye’nin siyasi ve ekonomik hayatında kadınların daha fazla yer almasını sağlayacak stratejiler geliştirilip bunların uygulanması (Kanada);

100.38. Kadın haklarının İslam dünyamızda bir gerçeklik haline gelebilmesi için cinsiyet eşitliğinin sağlanmasına yönelik çabalarda bulunulması (Tunus);

100.39. Kadın hakları alanındaki zorlukların üstesinden gelebilmek için, gerekli kaynakların aktarılması da dâhil, çabaların sürdürülmesi ve güçlendirilmesi (Norveç);

100.40. Kadınların sosyal, siyasal ve ekonomik alanlardaki katılımlarının artırılması (Bangladeş);

100.41. Kadın-erkek eşitliğini geliştirmek için gerekli önlemlerin alınması, aile içi şiddetin engellenmesine yönelik çabaların güçlendirilmesi ve kadınların karar verici ve siyaset oluşturucu kurumların üst kademelerindeki temsilinin yeterli düzeye getirilmesi (Ukrayna);

100.42. Çocuk haklarının geliştirilmesi ve korunmasının güçlendirilerek sürdürülmesi (Kuveyt);

100.43. Dinsel azınlıkların uluslar arası insan hakları standartları ve yükümlülükleri uyarınca korunması ve dinsel ayrımcılığın engellenmesi (Avusturya);

100.44. Cezasızlıkla daha etkili mücadele edebilmek için insan hakları ihlallerinin tüm faillerinin, özellikle güvenlik güçlerinin, kararlılıkla ve tarafsızlıkla soruşturulması–ve gerektiğinde cezalandırılması (İsviçre);

100.45. Güvenlik güçlerine yönelik işkence ve kötü muamele iddialarının bağımsız ve kapsamlı şekilde soruşturulması ve sorumluların cezalandırılması (Danimarka);

100.46. İnsan haklarına yönelik ihlallerin etkin, bağımsız ve tarafsız olarak soruşturulabilmesi için personelin (polis memurları, askerler, gardiyanlar ve yargı mensupları) hesap sorulabilirliğinin güçlendirilmesi (Çek Cumhuriyeti);

100.47. Görünürdeki cezasızlık ortamını bertaraf etmek için her türlü kötü muamele iddiasının kapsamlı ve etkin olarak soruşturulması ve cezai takibata tabi kılınması (Amerika Birleşik Devletleri);

100.48. Bütün işkence iddialarının yasal takibatının yapılması için güçlendirici adımların atılması (Almanya);

100.49. İşkence ve kötü muamele ile ilgili ulusal mevzuatın ve uluslar arası standartların uygulanmasının sağlanması, bu bağlamda sorumluların uygun şekilde cezalandırılması ve işkence veya kötü muameleyle sağlanan delillerin mahkeme tarafından hiçbir davada kabul edilmemesi (İrlanda);

100.50. Kadın hakları ihlalleri ve aile içi şiddet suçlarının ortadan kaldırılması için çalışılması (Kırgızistan);

100.51. Kadınlara yönelik şiddetle mücadeleye yönelik önlemlerin genişletilmesi (Filipinler);

100.52. Kadınlara yönelik her türlü şiddet ve ayrımcılıkla mücadeleye yönelik önlemlerin alınması (Şili);

100.53. Kadınlara yönelik şiddete gerekli karşılığın özellikle bilinçlendirme ve engelleme aktiviteleri aracılığıyla verilebilmesi için çalışılması (Senegal);

100.54. Kadınlara ve kız çocuklarına yönelik şiddetin ortadan kaldırılması için önlemler alınması (Almanya);

100.55. Şiddet mağdurları için, sığınma evleri de dâhil olmak üzere, bir destek sisteminin oluşturulması, kadına yönelik şiddetin toplum nezdindeki kabul edilebilirliğini ortadan kaldırmak için bilinçlendirme kampanyaları düzenlenmesi ve bütün şiddet faillerinin, özellikle namus cinayetleri söz konusu olduğunda, katı şekilde cezalandırılması (Çek Cumhuriyeti);

100.56. Cinsiyete dayalı şiddetin ve iş piyasasındaki kadına yönelik ayrımcılığın ortadan kaldırılması için alınan önlemlerin güçlendirilmesi (Arjantin);

100.57. Kadına yönelik şiddet belasıyla mücadele etmek ve onu engellemek için bilinçlendirme sisteminin güçlendirilmesi (Fas);

100.58. Namus cinayetleri, aile içi şiddet ve erken yaşta zorla evlendirme gibi problemleri engelleme ve onlarla mücadele etme konusundaki çabaların artırılması, böylece planlar ve eylemler arasındaki uygulama boşluğunun ortadan kaldırılması (Japonya);

100.59. İnsan ticaretiyle mücadele konusundaki uluslar arası işbirliğine aktif katılımın sürdürülmesi (Belarus);

100.60. İnsan Ticareti ile Mücadele Ulusal Eylem Planı’nı bütünüyle uygulayabilmek için çabaların güçlendirilmesi (Endonezya);

100.61. İnsan ticareti, özellikle kadın ve çocuk ticareti ile mücadele etme konusundaki çabaların ilerletilmesi (Kırgızistan);

100.62. İnsan ticaretini engellemek ve cezalandırmak konusundaki çabaların artırılması, mağdurların etkin destekle korunması, toplum tarafından damgalanmalarının engellenmesi ve bunlar için menşe ülke ile işbirliği yapılması (Ermenistan);

100.63. İnsan ticareti ile mücadele etmeye ve mağdurlara rehabilitasyon ve sosyal entegrasyon gibi bakım ve destek hizmetleri sağlamaya yönelik plan ve stratejilerin etkin biçimde uygulanmasının sağlanması (Mısır);

100.64. İnsan ticaretindeki kaynak, geçiş ve hedef ülkelerle işbirliği yaparak insan ticaretiyle mücadele çabalarının güçlendirilmesi (Bangladeş);

100.65. İnsan ticaretiyle mücadele çabalarının sürdürülmesi ve sorumluların cezalandırılması (Ukrayna),

100.66. Yargının bağımsızlığının ve tarafsızlığının sağlanması ve bütün insan hakları ihlal iddialarının bağımsız ve tarafsızca soruşturulması (Avustralya);

100.67. Çocuk adalet sistemi ile ilgili uluslar arası norm ve prensiplere uymak konusunda gerekli adımların atılması (İsviçre);

100.68. Cezaevi koşullarının, çocuk cezaevleri de dâhil, iyileştirilmesi için daha fazla önlem alınması (İsveç);

100.69. Çocuk adalet sisteminin geliştirilmesine devam edilmesi (Kuveyt);

100.70. İnsan hakları ihlallerine yönelik cezasızlığın azaltılmasına yönelik çabaların artırılması (Almanya);

100.71. Fikir ve ifade özgürlüğünün özellikle gazeteciler, yazarlar ve editörler için sağlanması (Şili);

100.72. İnsan hakları savunucularına ve sivil toplum örgütlerine yönelik bütün taciz ve saldırı şikâyetlerinin soruşturulması ve sorumlulara yaptırım uygulanması (Şili);

100.73. Fikir ve ifade özgürlüğü hakkının ihlaline son verilmesi ve bu ihlallerin engellenmesi için gerekli ortamın oluşturulması (Japonya);

100.74. Farklı dinsel, etnik ve dilsel gruplar arası karşılıklı anlayış, barış ve hoşgörüyü geliştirmenin bir yolu olarak inançlar-arası diyalogun desteklenmesi (Filipinler);

100.75. Medeniyetler İttifakı ve başka girişimler aracılığıyla çabaların sürdürülmesi (Azerbaycan);

100.76. Eğitim hakkının kapsamını genişletmeye yönelik stratejilerin sürdürülmesi (Suudi Arabistan);

100.77. Okul müfredatları aracılığıyla insan hakları kültürünün yayılması (Suudi Arabistan);

100.78. Okuma-yazma bilmeme oranını düşürmek ve kız çocukları ile kadınların her düzeyde eğitime ve öğretmenlik şansına erişimini sağlamak için alınan önlemlerin güçlendirilmesi (Cezayir);

100.79. Kırsal alanlardaki, özellikle kadınlar için, eğitimi geliştirmek için yapılan çalışmaların Dokuzuncu Kalkınma Planı stratejisi çerçevesinde sürdürülmesi, gerekiyorsa bu planın genişletilmesi (Birleşik Arap Emirlikleri);

100.80. Kamu ve idari görevliler ve bütün halk için insan hakları eğitim ve öğretim programlarının devam ettirilmesi (Senegal);

100.81. Başarılı eğitim politikasının güçlendirilmesinin sürdürülmesi, ülkenin bütün bölgelerinde okullaşmanın gerçekleştirilmesi ve bu şekilde halk için en yüksek refah düzeyini sağlamaya doğru ilerlenmesi (Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti);

100.82. İnsan hakları bilincinin yükseltilmesi için bütün olanakların kullanılması (Libya Arap Cemahiriyesi)

100.83. Medeni Hukuk’taki düzenlemelere karşın halen uygulanmakta olan erken evlilik, zorla evlendirme ya da çok eşlilik gibi geleneksel pratiklerle mücadelenin güçlendirilmesi (Fransa);

100.84. Özellikle kırsal kesimlerde ve doğum sonrası bakım ile ilgili olarak sağlık kuruluşlarına erişimin ve eğitimli personel tarafından bakımın artırılması (Cezayir);

100.85. Özellikle uzak ve kırsal kesimlerde anne ve çocuk sağlığı ile ilgili olarak sağlık hizmetleri sunmaya devam edilmesi (Bangladeş);

100.86. Özellikle kırsal nüfus için içme suyu sağlanmasına yönelik çabaların düzenlenmesi ve içme suyuna ve sağlık önlemlerine erişimin düzenlenmesinde ilgili tarafların rolleriyle görevlerinin koordine edilmesi (Fas);

100.87. Çocuk Hakları Komitesi (CRC) standartlarının soruşturma, yargılama ve kız ve erkek çocukların özgürlüklerinden mahrum bırakılmasını içeren tüm davalarda, özellikle terörizm karşıtı yasaların infazı bağlamında uygulanması (Arjantin).


  1. Aşağıdaki öneriler, Türkiye tarafından kabul görmekle birlikte, Türkiye bunların hayata geçirilmiş olduğunu ya da hâlihazırda hayata geçirilmekte olduğunu belirtmektedir:

    1. Ayrımcı uygulamaları, yerinden etmek gibi zorlayıcı yollara başvurmak tehdidinde bulunmak da dâhil olmak üzere nefret söyleminin yayılmasını engellemek, Romanlar, Kürtler ve diğer Müslüman olmayan azınlıklara karşı saldırıları da içine alan toplumun ısrarla benimsediği düşmanca tavrı ortadan kaldırmak için etkin çabalar ve politikalar uygulanması, bu gibi tavırları engellemek ve onlarla mücadele etmek için bilgilendirme, bilinçlendirme ve eğitim kampanyalarının da aralarında olduğu net adımlar atılması (Ermenistan);

    2. Hâkimler ve kanun uygulayıcılarına yönelik eğitim programları ve bilinçlendirme kampanyaları sunularak Müslüman olmayan azınlık bireylerine karşı düşmanca tavırların engellenmesi ve bunlarla mücadele etmeye yönelik adımlar atılması (Yunanistan);

    3. Türkiye’deki Ermenilerin de aralarında bulunduğu azınlıkların siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel haklarının güvence altına alınması için etkin adımlar atılması, bunun için diğer yöntemlerin yanı sıra azınlıkların ulusal kimliklerinin ve kültürel miraslarının korunması için gerekli tedbirlerin alınması (Ermenistan);

    4. Dayak atmanın yasaklanması da dâhil kadınlara ve çocuklara yönelik şiddeti engellemek ve onunla mücadele etmek için yasal ve uygulamaya yönelik önlemlerin alınması (Ermenistan);

    5. Ceza Kanunu’nun ifade özgürlüğü ile ilgili uluslararası standartlara tam olarak uyacak şekilde düzenlenmesi ve güvenlik gerekçesiyle konan sınırlamaların gereklilik ve orantılılık ilkesi ile uyumlu olması (İsviçre);

    6. Ceza Kanunu’ndaki tüm maddelerin ve diğer kanunların uygulanmasının uluslararası ifade özgürlüğü standartlarına uygun olması (Uruguay);

    7. Ceza Kanunu maddelerinin özellikle ifade özgürlüğü alanında uluslararası standartlara uygun hale getirilmesi (Avustralya);

    8. Grev kanunlarının gözden geçirilerek daha esnek hale getirilmesi (Amerika Birleşik Devletleri);


102. Aşağıdaki öneriler Türkiye tarafından gözden geçirilecek, İnsan Hakları Konseyi’nin Eylül 2010’daki on beşinci oturumundan geç olmamak kaydıyla, bunlara cevap verilecektir:

        1. Şu uluslararası belgelere taraf olunması: OP-CAT, OP-CRPD ve CED (Arjantin);

    1. Bütün Kişilerin Zorla Kaybetmelere Karşı Korunmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme’nin imzalanması ve onaylanması (Fransa, İspanya, Uruguay);

    2. Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokol’ünün onaylanması (Uruguay);

    3. Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokolü’nün imzalanıp onaylanması, Engelli Hakları Sözleşmesi’nin İhtiyari Protokolü’nün onaylanması için adımlar atılması (İspanya);

    4. ICCPR, ICERD ve CRC gibi temel uluslararası belgelerdeki çekincelerin kaldırılmasının dikkate alınması (Brezilya);

    5. 1951 Mülteci Sözleşmesi’ne konulan coğrafi sınırlamaların kaldırılmasının gözden geçirilmesi (Brezilya);

    6. Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 17, 19 ve 30. maddelerine konan çekincelerin kaldırılmasının gözden geçirilmesi ve terörizm karşıtı yasaların değiştirilerek çocukların yetişkinler gibi yargılanmasının önüne geçilmesi (Uruguay);

    7. Hâkimlerin ve hukukçuların bağımsızlığı Raportörü’nün ve Azınlık Meseleleri Bağımsız Uzmanı’nın ziyaret taleplerine olumlu yanıt verilmesinin dikkate alınması (Yunanistan);

    8. Uluslararası insan hakları standartlarına yasalar ve uygulamaları açısından tam anlamıyla uyum sağlanması için kapsamlı ayrılıkçılık karşıtı yasaların çıkarılması ve azınlık haklarının korunması (Danimarka);

    9. Ulusal kanunların özellikle kadınlarla ve azınlıkta olan etnik kökenlerden, cinsel yönelimlerden ve cinsel kimliklerden kişilerle ilgili olarak ayrımcılık karşıtlığı ilkesi ile uyumluluğunun gözden geçirilmesi ve böylece özellikle bu tip ayrımcılıklara karşı koruma sağlayan kapsamlı bir ayrımcılık karşıtı yasal çerçevenin benimsenmesi ve bu konularda toplum bilincini artırıcı uzun vadeli eğitim kampanyaları yapılması (Çek Cumhuriyeti);

    10. Gay, lezbiyen, biseksüel ve transseksüel (LGBT) bireylerin bütün insan haklarından yararlanabilmesini güvence altına alarak ve örgütlenme özgürlüklerine saygı duyularak bu konudaki ayrımcılığı engelleyici adımlar atılması (Kanada);

    11. Halen ayrımcı hükümler içeren kanunların yeniden gözden geçirilmesi, kapsamlı ayrımcılık karşıtı kanunların çıkarılması ve özellikle cinsel yönelim veya cinsel kimlik temelli ayrımcılığın bu kanunlarla yasaklanması (Hollanda);

    12. Kadınlara karşı ayrımcılığı ve ırk ayrımcılığını net bir şekilde tarif eden kapsamlı ayrımcılık karşıtı yasaların yapılması ve cinsel yönelim ve cinsel kimliğe dayalı ayrımcılığın bu yasalarla yasaklanması (İrlanda);

    13. Kadına Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılması Sözleşmesi’nin 1. maddesiyle uyumlu özel bir ayrımcılık karşıtı yasanın benimsenmesi (İspanya);

    14. Türkçe dışındaki azınlık dillerinin siyasal ve kamusal yaşamda kullanılmasını engelleyen sınırlamaların ortadan kaldırılmasına yönelik girişimlerin canlandırılması ve azınlık dillerinin öğretilmesinin mümkün kılınması (Avusturya);

    15. Siyasi partilere dair yasal çerçevenin Avrupa Konseyi Venedik Komisyonu önerilerine ve ilgili Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerine uygun hale getirilmesi (İrlanda);

    16. Ulusal hukukta ırk ayrımcılığının kapsamlı ve net bir tanımının yapılması, Ceza Kanunu’nun 301. maddesinin gözden geçirilerek ifade özgürlüğünün tamamen güvence altına alınması ve bu esaslarla ya da esaslardan hareketle cezalandırma yapılmaması (Ermenistan);

    17. Ceza Kanunu’nun 301 ve 318. maddelerinin açıkça şiddet içermediği sürece ifade özgürlüğünü tamamen güvence altına alacak şekilde yeniden düzenlenmesi (İspanya);

    18. Fikir ve ifade özgürlüğü hakkına saygının güvence altına alınması için daha fazla adım atılması, bunun için 5651 sayılı kanunun gözden geçirilmesi ve hükümet beyanları ve eylemlerinde bu hakka tamamen saygı duyulması (Kanada);

    19. İfade özgürlüğünü sınırlandırabilecek yasaların uygulamasının ilgili uluslararası standartlara uygun olduğunun ve ifade özgürlüğüne ulusal güvenlik ve kamu düzeni adına getirilen yasal sınırlandırmaların gerekli ve orantısal olduğunun güvence altına alınması (Hollanda);

    20. Hakaret ve iftirayı düzenleyen yasalarının ceza hukukuna değil özel hukuka tabi olacak şekilde gözden geçirilmesi (Meksika);

    21. Yasaların yeniden düzenlenmesi başta olmak üzere gerekli adımların atılarak Internet kullanımıyla ilgili bütün sınırlamaların kaldırılması (Fransa);

    22. Ceza Kanunu’nda yapılan reformların sürdürülmesi, özellikle 301. maddedeki ifade ve basın özgürlüğüne dair kısıtlamaların ortadan kaldırılmasının sağlanması (Fransa);

    23. ICCPR’nin 22 maddesiyle uyumlu olacak şekilde örgütlenme özgürlüğünün güvence altına alınması için gerekli yasal düzenlemelerin yapılması (İrlanda);

    24. Gayrimüslim grupların karşı karşıya olduğu din adamı eğitme ve mülkiyet hakkına sahip olma gibi sorunlara çözüm bulmak için gerekli önlemlerin alınması (Yunanistan);

    25. Gayrimüslim dini grupların, özellikle azınlık olarak tanınmış olanların, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarına uymayan sınırlamalar olmadan işlemelerine izin verilmesi (Yunanistan);

    26. Halen müze olarak işlev görmekte olan Tarsus’taki Saint Paul Kilisesi’nin yeniden ibadet mekânı olarak kullanıma açılması olasılığının dikkate alınması (İtalya);

    27. Hem tanınmış hem de tanınmamış olan dinsel azınlıklara mensup kişilerin dinsel inançlarını özgürce seçme ve ifade etme hakkının tamamen güvence altına alınması (Amerika Birleşik Devletleri);

    28. Okul kitaplarında misyoner faaliyetlerin ulusal tehdit olarak sunulması örneğinde gözlemlenen dinsel hoşgörüsüzlükle mücadele etmek için gerekli adımların atılması (Amerika Birleşik Devletleri);

    29. İbadet yeri olarak belirlenmiş yerler, din adamlarının eğitilmesi ve tüzel kişiliğin olmamasına dair uygunsuz kısıtlamaların gözden geçirilmesi için bütün dini gruplarla yapıcı olarak çalışılması (Avustralya);

    30. İstanbul’da çalışmakta olan Yunan vatandaşlarının çocuklarının Rum azınlık okullarında okumasına izin verilmesi. Şu ana kadar sadece Yunanistan Konsolosluğu’nda çalışanların çocuklarına izin verilmektedir. (Yunanistan);

    31. Polis, asker, cezaevi çalışanı ve hukukçulara, özellikle kadınların, çocukların ve azınlıktaki etnik kökene, ya da cinsel yönelim ve cinsel kimliğe sahip kişilerin haklarının korunması konularına yoğunlaşan insan hakları eğitimi verilmesi (Çek Cumhuriyeti);

    32. Dernekler Kanunu’nun hızlıca uygulanması için çaba gösterilmesi ve Gayrimüslim Dernekleri’nin mülkiyet hakkı taleplerine yönelik gerekli reformların yapılması (Bulgaristan);

    33. Mültecilerin durumuyla ilgili yapıların iyileştirilmesi, Türkiye’nin uluslararası insan hakları ve mülteciler hukukundaki yükümlülükleri uyarınca tüm kişilerin sığınma talep hakkının ve sığınmacı kişilerin diğer haklarının tamamen güvence altına alınması (İsveç);

    34. Askere alınmış ya da çatışma içinde bulunmuş mülteci ve sığınmacı çocukların ülkelerine geri gönderilmesinin engellenmesi için gerekli tedbirlerin alınması (Meksika);

    35. Sığınma verme ya da mülteci statüsünü kabul etmeye yönelik yasal bir sistem kurulması ve hâlihazırdaki coğrafi kısıtlamanın kaldırılması (Amerika Birleşik Devletleri);

    36. Mülteci ve sığınmacıların uluslararası hukuk ve standartlar uyarınca muamele görmesinin sağlanması (Irak);

    37. Terörizmle mücadele yasalarını gözden geçirerek aynı ölçüde insan haklarının ve temel özgürlüklerin de korunmasını sağlayacak bir mekanizma oluşturulması (Meksika);

    38. Ceza Kanunu’nun 301 ve 318. maddeleri ile Terörle Mücadele Kanunu’nun yeniden düzenlenmesi ya da yürürlükten kaldırılması (Amerika Birleşik Devletleri).


103. Aşağıdaki öneriler Türkiye tarafından kabul görmemiştir:

    1. ICERD’in 22. maddesindeki çekincenin ve sözleşmenin uygulanması ve bölgesel geçerliliğine dair iki deklarasyonun kaldırılması (Yunanistan)

    2. ICCPR’nin azınlık hakları ile ilgili 27 maddesindeki çekincenin kaldırılması ve Avrupa Konseyi Ulusal Azınlıkların Korunması İçin Çerçeve Sözleşme’nin onaylanması (Hollanda, Avusturya);

    3. Bütün etnik ve dini azınlık grupları ile azınlıklara mensup kişilerin tüm insan haklarının geliştirilmesi için önlemler alınmasına yönelik açık-uçlu müzakereler yapılması (Kanada);

    4. Ulusal “azınlık” tanımının uluslararası standartlara uyacak şekilde yeniden gözden geçirilip ulusal ve etnik köken temelli ayrımcılığı ortadan kaldırmaya yönelik önlemler alınması (Avusturya);

    5. ICCPR’ın 27. maddesindeki çekinceyi kaldırmak da dahil olmak üzere Kürt ve diğer azınlıkların haklarının tamamen güvenceye alınması için daha fazla reform yapılması (İrlanda);

    6. Hakikate erişme hakkının gerçekleşebilmesi için gerekli ortamın yaratılması, böylece soykırımın engellenmesi, tanınması ve cezalandırılması için gerekli önkoşulun sağlanması (Ermenistan);

    7. Ekümenik Rum Patrikliği’ne ait olan Büyükada’daki Rum Yetimhanesi ile ilgili ya da Türkiye’nin Kıbrıs’ta, işgal edilmiş olan kuzey bölgede, birçok AİHS maddesini ihlal ettiğine hükmetmiş olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının uygulanması (Yunanistan);

    8. Gökçeada ve Bozcaada adalarında istimlâk edilen Yunan azınlığı mensuplarına ait mülklerin geri verilmesiyle ilgili gereken bütün adımların atılması (Yunanistan);

    9. Doğu Trakya’da yerinden edilmiş Bulgar kökenli kişilerin mülkiyet iddialarının adil ve ivedi şekilde, Birleşmiş Milletler Mültecilerin ve Yerinden Edilmiş Kişilerin Konut ve Mülkiyetlerinin Yeniden Tesisi ilkelerine ve Avrupa Konseyi’nin mülteciler ve yerinden edilmiş kişilerin konut, toprak ve mülkiyet kaybının tazmini ile ilgili belgelerine uygun şekilde karara bağlanması için gerekli bütün adımların atılması (Bulgaristan).


104. Paragraf 103, no 7’de belirtilen öneri, Türkiye tarafından kabul görmemiş; Türkiye adadaki varlığının uluslararası antlaşmalardan doğan hak ve yükümlülüklerine dayandığını vurgulamıştır.

105. Aşağıdaki öneriler Türkiye tarafından kabul görmemiştir, çünkü Türkiye Kıbrıs Cumhuriyeti’ni tanımamakta ve onun adanın bütününü temsil etme iddiasını kabul etmemektedir:

    1. Uluslararası Ceza Mahkemesi’nin Roma Statüsü’nün ivedilikle kabul edilmesi (Kıbrıs);

    2. 1949 Cenevre Sözleşmesi’nin 1. ve 2. Ek Protokolleri’nin ivedilikle onaylanması (Kıbrıs);

    3. Asker ve güvenlik güçleri tarafından hem kendi toprakları içinde, hem de etkin kontrolünde olan diğer bölgelerde uygulandığı iddia edilen insan hakları ihlallerinin tarafsız ve kapsamlı şekilde soruşturulmasının sağlanması (Kıbrıs);

    4. Ceza Kanunu’nun ifade özgürlüğünü kısıtlayan 301 ve 318. maddelerinin kaldırılması (Kıbrıs);

    5. Romanlara, Kürtlere ve diğer Gayrimüslim azınlıklara karşı süregelen saldırgan tutumlarla mücadele edilmesi için etkin önlemler alınması (Kıbrıs);

    6. Türkiye’yi doğrudan ya da dolaylı olarak ilgilendiren bütün Birleşmiş Milletler kararlarına uyulması (Kıbrıs);

    7. Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiserince önerilen Türkiye’nin etkin kontrolünde olan bütün bölgelerdeki yerinden edilmiş kişilerin geri dönüşüyle ilgili önlemlerin ivedilikle alınması (Kıbrıs);

    8. Mülkiyet haklarının yürürlüğü, din adamlarının eğitilmesi, Rum Ortodoks azınlık da dâhil olmak üzere Gayrimüslim azınlıkların tüzel kişilikten mahrum bırakılması gibi kısıtlamaların kaldırılması için bir zaman sınırlaması koyularak bu azınlıkların insan haklarından yararlanmalarının sağlanması (Kıbrıs);

    9. AİHM’nin Türkiye’nin etkin kontrolünde bulunan Kıbrıs bölgelerindeki insan hakları ihlalleri ilgili kararlarına uyulması (Kıbrıs);


106. Bu raporda ortaya konan sonuçlar ve/veya öneriler, öneriyi sunan ülke(ler)in ve/veya incelenen ülkenin pozisyonlarını temsil etmekte olduğundan Çalışma Grubu’nun bütünü tarafından uygun bulunmuş olarak değerlendirilmemelidir.

(*)İHOP’un notu: Taslak raporda, gözden geçirme sürecine ilişkin özet bilgi (Türkiye tarafından yapılan sunum ve etkileşimli diyalog süreci ve Türkiye’nin verdiği yanıtlar) ile sonuçlar ve öneriler bölümü yer almaktadır. Bu çeviri, raporun sadece sonuçlar ve öneriler bölümünü kapsamaktadır. Raporun tamamına (İngilizce) http://daccess-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/LTD/G10/133/85/PDF/G1013385.pdf?OpenElement adresinden ulaşabilirsiniz. Nihai belge, BM İnsan Hakları Konseyi tarafından A/HRC/15/1 referansıyla yayımlanacaktır.



Add document to your blog or website

Similar:

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconEvrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconEKONOMİK GELİŞME GRUBU’NUN DEĞERLENDİRME İÇİN TASLAK ÖNERİSİ

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconAR-GE GRUBU ÇALIŞMA RAPORU

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconÇALIŞMA GRUBU STRATEJİ RAPORU

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconEKO-TURİZM ÇALIŞMA GRUBU RAPORU

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconİFM Organizasyon Çalışma Grubu Raporu

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconFinansal Ürün ve Hizmet Çalışma Grubu Raporu

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconPERİYODİK SİSTEMİN 5A GRUBU ELEMENTLERİ Genel özelllikler: Periyodik sistemin 5A grubunda bulunan elementler azot(N),fosfor(P),arsenik(As),antimon(Sb) ve bismut(Bi)dur

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconAFETLER VE KRİZ YÖNETİMİ ÇALIŞMA GRUBU DÖNEM RAPORU

Evrensel Periyodik Değerlendirme Çalışma Grubu Taslak Raporu(*) iconDÜZENLEYİCİ VE DENETLEYİCİ ÇERÇEVE ALT ÇALIŞMA GRUBU RAPORU

Sitenizde bu düğmeye yerleştirin:
Belgeleme


The database is protected by copyright ©okulsel.net 2012
mesaj göndermek
Belgeleme
Main page